وبلاگ
شیوه صحیح نشستن روی صندلی محل کار + پیامدهای نشستن نادرست
امروزه بسیاری از افراد بخش عمدهای از ساعات کاری خود را صرف نشستن پشت میز میکنند و به همین دلیل آشنایی با شیوه صحیح نشستن روی صندلی محل کار بسیار اهمیت دارد. با اینکه نشستن بر روی صندلی به نظر بسیاری از افراد عملی ساده است؛ اما وضعیت نادرست بدن هنگام نشستن روی صندلی میتواند باعث بروز مشکلات جدی جسمی از کمردرد و گردن درد گرفته تا کاهش گردش خون و خستگی مزمن شود. در این مقاله به شکل کامل به شیوه صحیح نشستن روی صندلی محل کار و نکات مرتبط با آن خواهیم پرداخت.
فهرست مطالب
چرا نشستن صحیح بر روی صندلی اهمیت دارد؟
بدن انسان برای حرکت کردن طراحی شده و نه برای بی تحرکی طولانی. نشستن نادرست و طولانیمدت فشار زیادی بر ستون فقرات، لگن و عضلات وارد میکند و میتواند منجر به مشکلات مزمن شود و به همین دلیل توجه به نشستن صحیح روی صندلی در حین کار بسیار اهمیت دارد.
مزایای درست نشستن بر روی صندلی
از مزایای درست نشستن بر روی صندلی باید به موارد زیر اشاره کرد:
- توزیع متعادل وزن بدن و کاهش فشار روی مهرهها
- حفظ انحنای طبیعی ستون فقرات
- جلوگیری از خستگی و درد مزمن در گردن، شانه و کمر
- بهبود گردش خون و کاهش تورم پاها
- افزایش تمرکز و بهرهوری کاری
پیامدهای نشستن نادرست بر روی صندلی
نشستن طولانی بدون رعایت اصول صحیح باعث فشار بیش از حد روی دیسکها و مفاصل میشود و عوارض زیر را به همراه دارد:
- کمردرد مزمن و آسیب دیسکهای بینمهرهای
- گردندرد و سردردهای تنشی
- قوز پشت و خمیده شدن شانهها
- کاهش گردش خون در پاها و تورم ساق و مچ پا
- درد مچ و سندرم تونل کارپال
- کاهش تمرکز، انرژی و بهرهوری
شیوه صحیح نشستن روی صندلی چگونه است؟
نشستن صحیح یک الگوی دقیق بیومکانیکی است که با ساختار ستون فقرات، مفاصل، عضلات و سیستم گردش خون هماهنگ است. شاید به نظر بسیاری از افراد صاف و خشک نشستن شیوه صحیح نشستن بر روی صندلی به شمار میرود که این باور غلط است؛ زیرا این شکل نشستن میتواند حتی فشار بیشتری نسبت به نشستن طبیعی وارد کند.
شیوه صحیح نشستن شامل موارد زیر است:
- حفظ انحنای طبیعی ستون فقرات
- توزیع وزن بدن به طور یکنواخت
- حفظ تعادل لگن و شانهها
- قرارگیری مناسب سر و گردن
- موقعیت صحیح پاها و زانوها
- حفظ حالت فعال عضلات مرکزی (Core)
- پویایی و تغییر وضعیت منظم بدن
در ادامه همه موارد نام برده را به شکل کامل توضیح میدهیم:
حفظ انحنای طبیعی ستون فقرات
حفظ انحنای طبیعی ستون فقرات در حین نشستن بسیار اهمیت دارد. ستون فقرات دارای سه انحنای طبیعی به نامهای گردنی، پشتی و کمری است که خم شدن بیش از حد یا صاف و خشک نشستن، این انحناها را از بین میبرد و فشار مستقیم به مهرهها وارد میکند. یک نشستن صحیح شرایط زیر را دارد:
- باقیماندن کمر در حالت قوس طبیعی
- گرد نشدن بیش از حد پشت
برای حفظ این حالت استفاده از پشتی صندلی برای حمایت کمری توصیه میشود.
افرادی که مشکلات ستون فقرات همچون دیسک کمر دارند باید بیشتر مراقب باشند و با طرز نشستن روی صندلی برای افرادی که دارای دیسک کمر هستند آشنا شوند.
قرارگیری صحیح لگن و نشیمنگاه روی صندلی
لگن مرکز تعادل بدن است. یک نشستن صحیح بر روی صندلی به شکلی است که فرد به شکل کامل باسن خود را به انتهای صندلی میچسباند. در این وضعیت وزن بدن بهصورت مساوی روی هر دو سمت لگن توزیع میشود و لگن در وضعیت خنثی قرار میگیرد تا فشار روی دیسکها و عضلات کاهش یابد. به شدت باید از کج نشستن یا تکیه دادن به یک سمت خودداری کرد.
درست نگه داشتن گردن و سر
سر انسان حدود ۴ تا ۵ کیلوگرم وزن دارد. جلو آوردن سر حتی چند سانتیمتر باعث افزایش فشار روی مهرههای گردنی میشود. زمانی که فرد درست بر روی صندلی نشسته چشمهایش هم راستا با شانهها قرار دارند و چانه به سمت جلو کشیده نمیشود. برای رسیدن به چنین تنظیماتی باید مانیتور هم سطح چشم باشد تا نگاه به شکل مستقیم به مانیتور برسد.
موقعیت مناسب شانهها و بازوها
وضعیت شانهها و بازوها نیز بسیار در وضعیت نشستن تأثیرگذارند. نشستن صحیح بر روی صندلی به شکلی است که شرایط زیر در مورد بازوها و شانهها به وجود آید:
- شانهها باید رها و طبیعی باشند.
- تیغههای شانه کمی به سمت عقب قرار گیرند.
- آرنجها حدود ۹۰ درجه خم شوند.
- بازوها نزدیک بدن باشند.
- ارتفاع نادرست میز و صندلی یا فاصله زیاد کیبورد باعث فشار روی شانهها و گردن میشود.
حالت درست مچ دست هنگام تایپ
مچ دست بسیار آسیبپذیر است و خم شدن آن به سمت بالا یا پایین میتواند التهاب تاندونها و سندرم تونل کارپال در پی داشته باشد. برای جلوگیری از چنین مشکلاتی وضعیت مچ دست در هنگام نشستن باید به شکل زیر باشد:
- صاف و هم راستا بودن مچ با ساعد
- خودداری از انداختن وزن بدن به روی مچها
- استفاده از پد مچ طبی برای کاهش فشار
نحوه صحیح قرارگیری پاها
پاها پایههای تعادل بدن هستند و وضعیت آنها میتواند بر روی کل بدن تأثیر بگذارد. در هنگام نشستن باید موارد زیر را رعایت کرد:
- کف پاها کاملاً روی زمین باشند.
- از انداختن پا روی پا خودداری شود.
- زانوها تقریباً همعرض لگن باشند.
- زاویه زانو حدود ۹۰ درجه باشد.
انداختن پا روی پا باعث چرخش لگن، کاهش گردش خون و فشار نامتقارن ستون فقرات میشود. همچنین، تغییر وضعیت پاها هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه ضروری است.
پشتیبانی از ابتدا و انتهای کمر
در هنگام نشستن باید بخش بالایی و پایینی کمر به خوبی حمایت شود. صندلیهای ارگونومیک در بخش پایین خود یک قوس رو به داخل دارند تا از گودی کمر حمایت کرده و آن را در جای خود به شکل طبیعی حفظ کنند. در صورتی که صندلی این ویژگی را ندارد استفاده از بالشهای بادی، بالشتک یا کوسن در محل بالای باسن و بین پشتی صندلی و ستون فقرات پیشنهاد میشود.
عقب نگه داشتن شانه و صاف کردن کمر
شیوه صحیح نشستن روی صندلی به شکلی است که شانهها عقب و کمر در وضعیت صاف قرار دارد. در صورتی که در حین نشستن گردن و شانهها روبهجلو باشند به مرور فرد دچار قوس زیاد در کمر، درد مزمن کمر، گردن و سردرد خواهد شد.
راهکارهایی برای نشستن صحیح بر روی صندلی
حال که متوجه شدید نشستن درست بر روی صندلی کاری چگونه است میتوان با راهکارهایی به نشستن صحیح کمک کرد. این راهکارها بیشتر مرتبط با تنظیمات صندلی، مانیتور و لوازم جانبی هستند که به آنها میپردازیم:
تنظیم ارتفاع صندلی متناسب با قد
برای نشستن صحیح بر روی صندلی کار باید ارتفاع صندلی را با قد خود تنظیم کرد. ارتفاع باید به گونهای باشد که کف پاها به شکل صاف روی زمین قرار گیرند و زانوها هم تراز با باسن یا کمی پایینتر باشند.
پایین بودن ارتفاع صندلی باعث میشود تا در حین کار مدام گردن را به سمت بالا کشیده شود که این کار فشار زیادی به گردن و کمر وارد میکند. ارتفاع بیشتر صندلی هم باعث خستگی و فشار بیش از حد شانهها میشود که ضعف و گرفتگی عضلات را در پی دارد.
استفاده از زیرپایی
زیرپایی اداری یکی از وسیلههای ضروری برای افرادی است که ساعتهای بسیاری بر روی صندلی مینشینند زیرا میتواند فشار را از روی ماهیچههای پا برداشته و از بروز دردهای مفصلی جلوگیری کند.
دو نوع زیرپایی متحرک و ثابت وجود دارد که در هر دو نوع گردش خون در حین نشستن بهبود مییابد و وضعیت مچ پا، انگشتان و ساق پا در حالت ارگونومیک قرار میگیرد.
تنظیم تکیهگاه صندلی در زاویه 110-100 درجه
توصیه میشود پشتی صندلی روی زاویه 110-100 تنظیم و قفل شود هرچند برخی منابع معتبر پزشکی زوایای 110 تا 130 را نیز پیشنهاد میدهند. یک صندلی ارگونومیک به طور معمول دارای این تنظیمات است تا از خم شدن گردن به جلو و اعمال فشار بر روی شانهها کمک کند. برخی از مدلهای قدیمی دارای این تنظیمات نیستند اما پشتی آنها به عقب خم میشود و فقط کافیست کاربر کمی کمر خود را به عقب خم کند و در همان حالت باقی بماند.
تنظیم دستههای صندلی
در صورتی که در کار از تایپ استفاده میکنید باید دستهها به شکلی تنظیم شوند که شانههایتان شل باشند و مچهایتان هم راستا با کیبورد قرار گیرند. هنگام تایپ و قرار دادن دستها بر روی میز کامپیوتر، بازوها باید کمی روبهجلو خم شوند و آرنج زاویه ۹۰ درجه با دسته صندلی داشته باشد. به بیان دیگر بازوها باید نزدیک بدن قرار گیرند و در آرنجها شکل L ایجاد شود. آشنایی با انواع دسته صندلی اداری برای تنظیم میتواند کمک کننده باشد.
قرار دادن کیبورد در جای مناسب
کیبورد باید به شکلی قرار بگیرد که شانهها در هنگام استفاده شل باشند، آرنجها کمی باز و کشیده و مچ و دستها به شکل صاف روی میز قرار گیرند. اگر وضعیت به این شکل نیست باید ارتفاع کیبورد را با یک شیء بالا برد و به آن شیب داد. اگر کیبورد از دستها دور است باید آن را به لبه میز نزدیک کرد. در صورتی که از لپتاپ استفاده میکنید بهتر است یک کیبورد مجزا خریداری کرده و آن را به شکلی که گفته شد بر روی میز قرار دهید.
قاعده کلی مهم برای قرار دادن صحیح کیبورد این است که شانهها در حین تایپ به جلو متمایل نشوند و فرد فشاری بر روی شانهها، بازو، آرنج، مچ دست و انگشتان خود احساس نکند.
تنظیم مانیتور
مانیتور باید به درستی در مقابل چشمان فرد تنظیم شود و نباید برای دیدن آن گردن را به سمت بالا و پایین کشید. در صورتی که از عینک استفاده نمیکنید مانیتور را به شکلی تنظیم کنید که بالای آن همتراز با چشمها باشد.
وضعیت مناسب دیگر برای تنظیم مانیتور در حین نشستن بر روی صندلی به شکلی است که بالای مانیتور ۲ تا 7 سانتی متر پایینتر از سطح چشم قرار گیرد؛ این کار مانع از وارد آمدن فشار به گردن برای دیدن صفحه میشود.
در صورتی که از عینک با عدسی دو دید یا بایفوکال استفاده میکنید صفحه مانیتور باید کمی پایینتر از سطح چشم قرار گیرد.
استفاده از موس مناسب
موسی که برای کار از آن استفاده میکنید باید طراحی ارگونومیک و استانداردی داشته باشد تا مچ در هنگام نشستن همتراز با ساعد و آرنج و موازی با بدن نگه داشته شود. اگر دست در هنگام قرارگیری بر روی موس یا کیبورد از ناحیه مچ به سمت بالا نگه داشته میشود در مدت زمان کوتاهی فرد دچار سندروم تونل کارپال خواهد شد.
رابطه نشستن صحیح و بهرهوری کاری
شیوه نشستن صحیح بر روی صندلی بسیار مهم است؛ زیرا علاوه بر اینکه میتواند در کاهش مشکلات جسمی نقش داشته باشد بر روی بهرهوری کاری نیز اثرگذار است. صحیح نشستن بر روی صندلی میتواند به شکلهای زیر بهرهوری فرد را افزایش دهد:
- تمرکز ذهنی: هنگامی که بدن در وضعیت راحت و استاندارد قرار دارد، ذهن کمتر درگیر درد و خستگی میشود.
- افزایش انرژی: توزیع صحیح وزن و جریان خون مناسب باعث کاهش خوابآلودگی و خستگی میشود.
- سرعت و دقت: هنگام نشستن صحیح، دستها و مچها در زاویه مناسب قرار دارند که تایپ سریع و دقیق را ممکن میکند.
- کاهش خطا: وضعیت مناسب شانه، گردن و کمر باعث کاهش اشتباهات ناشی از خستگی عضلانی میشود.
اشتباهات رایج هنگام نشستن
در حین نشستن بر روی صندلی کاری باید مراقب اشتباهات زیر بود و از آنها دوری کرد:
- قوز کردن یا خم شدن بیش از حد
- نشستن روی لبه صندلی
- انداختن پا روی پا
- بالا آوردن شانهها هنگام تایپ
- قرار دادن لپتاپ روی پا
این اشتباهات حتی در مدت زمانی کوتاه میتوانند باعث آسیب شوند و یا در گذر زمان مشکلات جسمی مزمن ایجاد کنند.
کلام پایانی
نشستن صحیح بر روی صندلی کاری با اینکه به نظر ساده میرسد؛ اما دارای جزئیاتی است که هر کدام از آنها میتوانند بر روی سلامت جسمی و حتی روحی فرد تأثیر بگذارند. نشستن بر روی صندلی کاری قواعدی دارد که در این مقاله به آنها پرداخته شد. این قواعد در کنار تغییرات کوچک مانند تنظیم ارتفاع صندلی، اصلاح زاویه مانیتور میتوانند تأثیرات بسیاری را در بلند مدت بر روی سلامت فرد بگذارند. سلامت بدن سرمایهای ارزشمند است و نشستن صحیح اولین گام برای حفظ آن است.
سوالات متداول
زیرا عدم نشستن درست میتواند آسیبهای بسیاری به کمر و ستون فقرات وارد کند و باعث کاهش راندمان کاری شود.
توزیع متعادل وزن، حفظ انحنای طبیعی ستون فقرات، جلوگیری از خستگی و درد مزمن در گردن، شانه و کمر، بهبود گردش خون، کاهش تورم پا و افزایش تمرکز و بهرهوری.
کمردرد مزمن، آسیب دیسکها، گردندرد و سردردهای تنشی، قوز پشت، تورم پا، سندرم تونل کارپال، کاهش تمرکز و بهرهوری.
حفظ انحنای طبیعی ستون فقرات، توزیع وزن یکنواخت، تعادل لگن و شانه، قرارگیری مناسب سر و گردن، موقعیت صحیح پاها و زانوها، حفظ حالت فعال عضلات مرکزی (Core) و تغییر وضعیت منظم.